عیب یابی ورودیها و خروجیهای PLC
یکی از رایجترین مشکلات در عیب یابی ورودی و خروجی (I/O) پی ال سی، ناهماهنگی بین وضعیت داخلی PLC (آنچه PLC تشخیص میدهد) و وضعیت واقعی خارجی دستگاهها است. هدف اصلی این است که بفهمیم چرا وضعیت داخلی PLC با وضعیت واقعی خارجی مطابقت ندارد.
اولین قدم تعیین ارتباط بین ماژولهای فیزیکی I/O و دستورالعملهای برنامه PLC است. این کار با بررسی طرح آدرسدهی مخصوص هر PLC انجام میشود که با توجه به سازنده متفاوت است. پس از درک این ارتباط، میتوان مشکلات را در ماژولهای خاص جدا کرده و با استفاده از دستگاههای برنامهریز یا مانیتورینگ وضعیت داخلی ورودی یا خروجی را بررسی کرد.
عیب یابی ماژولهای ورودی دیجیتال PLC
ماژولهای ورودی دیجیتال وظیفه تشخیص وضعیت روشن/خاموش سیگنالها و ارسال آن به پردازنده PLC را دارند. این ماژولها در انواع مختلف AC، DC و یونیورسال (پشتیبانی از هر دو AC و DC) موجود هستند.
دو نوع ورودی دیجیتال وجود دارد:
- ایزوله: هر کانال به صورت الکتریکی از بقیه جداست و ممکن است منبع تغذیه متفاوت داشته باشد.
- غیر ایزوله: یک سمت تمام کانالها به مرجع مشترک متصل است.
مراحل عیبیابی:
- بررسی وجود برق ورودی. اگر برق ورودی وجود ندارد، ابتدا علت را در سیمکشی یا دستگاه میدان بیابید و اصلاح کنید.
- در صورت وجود برق، ولتاژ ورودی را با ولتمتر اندازهگیری کنید و بررسی کنید که با تغییر وضعیت دستگاه میدان، ولتاژ ورودی تغییر میکند یا خیر.
- اگر ولتاژ تغییر نمیکند، احتمالاً مشکل از دستگاه میدان یا سیمکشی است.
- اگر تغییر ولتاژ مشاهده شد ولی نشانگرهای ماژول وضعیت صحیح را نشان نمیدهند، ماژول را تعویض کنید.
- اگر ماژول سالم است اما PLC ورودی را ثبت نمیکند، مشکل در ارتباط ماژول با پردازنده است.
عیب یابی ماژولهای ورودی آنالوگ
ماژولهای ورودی آنالوگ به جای تشخیص وضعیت ON/OFF، مقدار دقیق ولتاژ یا جریان را اندازهگیری و ارسال میکنند. در اینجا دو نکته مهم وجود دارد:
- عدم وجود نشانگر وضعیت روی ماژول که نیاز به استفاده از ابزارهای اندازهگیری خارجی دارد.
- ضرورت آشنایی با محدوده ولتاژ یا جریان قابل قبول ماژول و مقیاس عددی متناظر آن در PLC.
مراحل عیبیابی:
- بررسی اتصال ورودی و منبع تغذیه آن.
- تغییر سطح ولتاژ یا جریان در دستگاه میدان و بررسی بازتاب آن روی ماژول و ثبات مرتبط در PLC.
- در صورت عدم پاسخ، تعویض ماژول یا بررسی سیمکشی و دستگاه میدان.
عیب یابی ماژولهای خروجی دیجیتال
ماژولهای خروجی دیجیتال وظیفه اجرای دستورات پردازنده PLC بر روی دستگاههای میدان مانند موتورها، چراغها و شیرهای برقی را دارند. نکته مهم این است که انرژی لازم برای دستگاههای خروجی معمولاً توسط ماژول تامین نمیشود و باید از منبع جداگانه تأمین شود.
مراحل عیبیابی:
- بررسی وضعیت فیوزها و سیمکشی میدان، که اغلب توسط نشانگر فیوز سوخته روی ماژول قابل شناسایی است.
- اتصال دستگاه برنامهنویسی به PLC و تست روشن یا خاموش کردن خروجی مورد نظر.
- در صورت عدم تغییر وضعیت نشانگرهای ماژول، تعویض ماژول خروجی توصیه میشود.
- در صورت تغییر نشانگرها ولی عدم عملکرد دستگاه، مشکل از دستگاه خروجی است.
- اگر ولتاژ تغییر نمیکند، سیمکشی میدان را بررسی و در صورت نیاز از بار آزمایشی استفاده کنید.
عیب یابی ماژولهای خروجی آنالوگ
خروجیهای آنالوگ برای تولید سیگنالهای ولتاژ یا جریان متغیر استفاده میشوند، مانند کنترل سرعت درایوها یا تنظیم موقعیت ولوها.
- شناسایی محدوده ولتاژ یا جریان قابل تولید توسط ماژول و تطبیق آن با مقیاس عددی PLC (مثلاً 4-20mA برابر با 0 تا 1000 در PLC).
- تست عددهای حداقل، میانه و حداکثر در ثبات PLC و اندازهگیری ولتاژ یا جریان خروجی.
نتیجهگیری
عیبیابی صحیح ورودی و خروجیهای PLC نیازمند دانش دقیق از ساختار سختافزاری، نقشههای سیمکشی، و شناخت مقیاسهای عددی در برنامه PLC است. بررسی دقیق ولتاژها، نشانگرها و ارتباطات داخلی، به همراه استفاده از ابزارهای مناسب، کلید حل مشکلات رایج در سیستمهای اتوماسیون صنعتی است.
چرا تلفن زنگ نمی خورد؟